دل تنگ

     یکی بود یکی نبود

                            زیر این چرخ کبود

                                                   یکی دل شکسته بود

  یکی بود که تنها و رفیق غمها شده بود

                           توی بغض وتنهایی‚ همدم غمها شده بود

از آدما بد دیده بود‚ رنج زیاد کشیده بود

                           توی این دنیای بزرگ‚ تنها رفیقش خدا بود

هر وقت دلش غم می گرفت‚ میشست خدا خدا می کرد

                           توی سکوت و تنهایی‚ بلند اونو صدا می کرد

می گفت:آخه مهربونم‚ رفیقم ای همزبونم

                          چرا کسی رو ندارم‚ چرا همش بد میارم

چرا هر کسی که میاد‚ واسه دل خودش میاد؟!

                          چندتا محبت رو که دید بعد‚ میده یاد ما به باد؟

دلم می خواد جز تو عزیز‚ یکی باشه باهام باشه

                           توی شبای  تنهاییم ‚  بذر محبت  بپاشه

یکی باشه که دلمو‚ واسه دل خودش نخواد

                          همدم و همزبون باشه‚ منو واسه خودم بخواد

یکی که تنهام نذاره‚ تو غصه و دلواپسی

                           نامرد و بی وفا نشه‚ توی روزای بی کسی

میرفتن و می اومدن‚ روزا یکی یکی با هم

                          امیدم هم همینجوری‚ میشد کم و کم و کم

داشتم همینجور میشدم‚ یه نا امیده نا امید

                          اما یهو یه نور اومد تو دل تاریکم پدید

یکی اومد تو زندگیم‚ ازعشق و از وفا می گفت

                          از پاکی و صداقت و‚ ایمانش به خدا می گفت

تو دستای مهربونش‚ عشق و پاکی و صفا بود

                          تو قلب عاشقش پر از‚ نور قشنگ خدا بود

یه مهربون یه هم زبون‚ تو شب خاکستری بود

                          آره عزیز دلم اون ...از خدا یه یاد گاری بود

زني از خانه بيرون آمد و سه پيرمرد را با چهره های زیبا جلوي در ديد.
به آنها گفت: « من شما را نمي شناسم ولي فکر مي کنم گرسنه باشيد، بفرمائيد داخل تا چيزي براي خوردن به شما بدهم.»
آنها پرسيدند:« آيا شوهرتان خانه است؟»
زن گفت: « نه، او به دنبال کاري بيرون از خانه رفته.»
آنها گفتند: « پس ما نمي توانيم وارد شويم منتظر می مانیم.»
عصر وقتي شوهر به خانه برگشت، زن ماجرا را براي او تعريف کرد.
شوهرش به او گفت: « برو به آنها بگو شوهرم آمده، بفرمائيد داخل.»
زن بيرون رفت و آنها را به خانه دعوت کرد. آنها گفتند: « ما با هم داخل خانه نمي شويم.»
زن با تعجب پرسيد: « چرا!؟» يکي از پيرمردها به ديگري اشاره کرد و گفت:« نام او ثروت است.» و به پيرمرد ديگر اشاره کرد و گفت:« نام او موفقيت است. و نام من عشق است، حالا انتخاب کنيد که کدام يک از ما وارد خانه شما شويم.»
زن پيش شوهرش برگشت و ماجرا را تعريف کرد. شوهـر گفت:« چه خوب، ثـروت را دعوت کنيم تا خانه مان پر از ثروت شود! » ولي همسرش مخالفت کرد و گفت:« چرا موفقيت را دعوت نکنيم؟»
فرزند خانه که سخنان آنها را مي شنيد، پيشنهاد کرد:« بگذاريد عشق را دعوت کنيم تا خانه پر از عشق و محبت شود.»
مرد و زن هر دو موافقت کردند. زن بيرون رفت و گفت:« کدام يک از شما عشق است؟ او مهمان ماست.»
عشق بلند شد و ثروت و موفقيت هم بلند شدند و دنبال او راه افتادند. زن با تعجب پرسيد:« شما ديگر چرا مي آييد؟»
پيرمردها با هم گفتند:« اگر شما ثروت يا موفقيت را دعوت مي کرديد، بقيه نمي آمدند ولي هرجا که عشق است ثروت و موفقيت هم هست! »

آری... با عشق هر آنچه که می خواهید می توانید به دست آوردید

وقتی یاد تو می افتم  

انگار تو قلبم یه تیره

                     یهو از وجود اون تیر

                   بد جور قلبم درد می گیره

تیری که عزیز ترینم 

نشونه رفته به قلبم

                     تیره بی وفاییاشه

                     که طاقتم رو می کنه کم

دل من میگیره وقتی

 تو نگاش محبتا نیست

                      اون عزیز مهربونم

                    حالا دیگه پیش ما نیست

خودش هست ولی تو قلبش

جایی واسه من نمونده                                             

                     عشق و مهربونیاش رفت

                     خاطرش فقط جا مونده

یادش بخیر وقتی که چشماش

 به آسمون معنا میداد

                     دنیایی از محبتا رو

                   توی آغوشش جا میداد

حالا همون چشمای تو

بوی غم و غصه میده

                    آغوشت تنگ شده حالا

                دیگه به من جا نمیده. . .

عشق یعنی این با یه دختر سرطانی ازدواج کنی فقط به خاطر عشقت

به هم رسیدن بالاتر از با هم بودنه....

کتی ۸ روز بعدش مرد اما با عشق مرد...

                                 مهم نيست چند بهار در کنار هم زندگي کنيم

                                          يادمان باشد عمرمان کوتاه است

                                       در پايان زندگي خيلي از ما خواهيم گفت  :

                      کاش فقط چند لحظه بيشتر فرصت  داشتيم تا خوب بهم نگاه کنيم

                            و همه ناگفته هاي مهر اميز يک عمر را در چند ثانیه بگوییم

اي کاش با خاطره ها زندگي نميکرديم. . .

دنیا را با زیبایی هایش بین

عشق را با بی تابی هایش بین

قلب را با پرنده ی وجود قرین کن

عشقت را با عشق خدا هم نشین کن

در جام دل شراب محبت ریز

آنقدر ریز تا شود لبریز

نگاهت را به آسمان دوز

به پرواز عاشقانه ی مرغان دوز

دلت را مهد گل های امید کن

با صبر باغ رنگین زندگی را جاوید کن

کن تا ببینی زندگی را

رنگ و آوای خوش عاشقی را. . .

زندگیم  یه قطره اشکه                             

 توی سر دفتر تقدیر

توی عاشقونه  موندن                              

 توی اشکای نفس گیر

زندگیم  یه جوی  آبه                               

 توی یک بستری از غم

توی  دل شکستگی ها   

 توی  زخمای بی مرحم